کنوانسیون ژنو

از مشروطه
نسخهٔ تاریخ ‏۵ مهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۲۰:۵۱ توسط Bellavista (گفتگو | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای جدید حاوی «thumb|۱۸۶۴ اصل مدرک کنوانسیون ژنو '''کنوانسیون ژنو''' ...» ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخه جدیدتر← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
۱۸۶۴ اصل مدرک کنوانسیون ژنو

کنوانسیون ژنو [۱] یا پیمان ژنو، پیمانی است که بین کشورهای امضا کننده بسته شده‌است و پر اهمیت‌ترین ماده حقوق بین‌الملل بشردوستانه است. کنوانسیون ژنو مفادی را برای زمان جنگ وضع کرده است که از افرادی که دیگر در جنگ نیستند حفاظت و حمایت می‌کند. بنیان‌گذاری و گسترش کنوانسیون ژنو بر اساس تجربه‌هایی است که حکومت‌ها در دوران جنگ‌هایشان گرد آورده بودند.

پیشینه

  • ۱۸۶۴ دوازده کشور در نخستین کنفرانس در شهر ژنو موافقت می کنند که سربازانی که در جبهه زخمی شده اند را جمع آوری نمایند و به آنها کمک های پزشکی برسانند.
  • ۱۹۰۶ کنوانسیون دوم در ژنو نشست کرد و در مفاد کنفرانس ۱۸۶۴ تجدید نظر شد و جمعیت های کمک رسانی و خیریه هایی که کمک های پزشکی می رسانند دعوت به همکاری شدند.
  • ۱۹۲۹ کنواسیون سوم پس از به پایان رسیدن جنگ اول جهانی در ژنو تشکیل شد و در این کنفرانس سه نشان صلیب سرخ، نشان شیر و خورشید سرخ و نشان هلال احمر تصویب شد. در این کنفرانس مفادی به تصویب رسید که در باه اسیران جنگی بود. در این کنوانسیون نخستین بار کمیته جهانی صلیب سرخ پایه گذاشته شد که سازمان مرکزی جمع آوری اطلاعات در باره اسیران جنگی شد.
  • ۱۹۴۹ کنوانسیون چهارم پس از به پایان رسیدن جنگ دوم جهانی در ژنو کنفرانسی بر پا کرد. کشور ایران در تاریخ ۸ دسامبر ۱۹۴۹ این کنوانسیون را امضا کرد و در تاریخ ۲۰ فوریه ۱۹۵۷ به تصویب مجلس رسید. این کنفرانس درباره گسترش مفاد کنوانسیون های پیشین مفاد زیر را تصویب کرد:
  • جمع آوری و رسانیدن خدمات پزشکی به سربازان و بیمار و زخمی در جبهه جنگ در خشکی
  • جمع آوری و رسانیدن خدمات پزشکی به سربازان و بیماران جبهه در آب (نیروی دریایی)
  • اسیران جنگی
  • رسانیدن کمکهای پزشکی به غیر نظامیان و بر پا داشتن پرچم صلیب سرخ بالای ساختمان تمام بیمارستان ها و یا بیمارستان های صحرایی به معنی حفاظت و هدف قرار نگرفتن این مرکز های پزشکی
  • پارگراف سوم کنوانسیون چهارم درباره حفاظت و کمک رسانی به قربانیان جنگ های مسلح که در یک کشور اتفاق می افتد و بین قبیله ای یا نژادی
  • ۱۹۷۷ پروتکل الحاقی بر کنوانسیون که در آن قواعد زیر تصویب شد که برای ارزیابی فرماندهان و فرمانبرداران در جنگ که این سه اصل را نا دیده می گیرند می باشد:
  • ابزار جنگی محدود می شود.
  • حمله به افراد غیر نظامی ممنوع می شود
  • قبول و تصویب مرتن کلواس

قواعد مرتن کلواس چهار چوب آداب رفتار در جنگ را تعیین می کند:

  • سنت و آداب و رسوم
  • وجدان
  • انسانیت
  • ۲۰۰۵ در کنفرانس ژنو پروتکل الحاقی در کنوانسیون تصویب شد که در آن سومین نشان حفاظت یعنی کریستال سرخ به تصویب رسید. این نشان برای کشورهایی است که دین های گوناگون و نژادهای کوناگون در آن زندکی می کنند

منابع

پیشینه کنوانسیون ژنو

قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو

  1. Convention de Genève