بیدل شیرازی/خون دل
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| گلشن ما چون رخ جانان ماست | گلستان بی روی او زندان ماست |
| چون خلیل او شدم از جان و دل | نار نمرودی گل و ریحان ماست |
| رخش همت چون به جولان آوریم | عرصۀ کون و مکان میدان ماست |
| روزی ما گر چه آمد خون دل | لیک عالم ریزه خوار خوان ماست |
| خاک راهیم گر چه لیکن نه رواق | خـــاکروب درگـــه ایوان ماســـت |
| روز و شب حیران و سرگردان چو گوی | نه فلک اندر خم چوگان ماست |
| بر محبت کش به فرمان اندریم | هر چه در گیتیست در فرمان ماست |
| زآه آتشــبار ما پـیدا بــود | کآتشـــی پنهــان زما در جــان ماســت |
| گر چه سلطانیم در اقلیــم جــان | بنــدۀ عشــقیم و او ســلطان ماســت |
| قصّــۀ بیدل به عــالم شد مثــل | دور مجنــون طــی شد و دوران مـاســت |