وحشی بافقی (غزلیات)/پرسیدن حال دل ریشم بگذارید

از مشروطه
نسخهٔ تاریخ ‏۲۹ ژوئن ۲۰۰۸، ساعت ۱۶:۲۶ توسط PedramBot (گفتگو | مشارکت‌ها) (ورود خودکار مقاله)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخه جدیدتر← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' وحشی بافقی (غزلیات) (پرسیدن حال دل ریشم بگذارید)
از وحشی بافقی
'


پرسیدن حال دل ریشم بگذارید یک دم به غم و محنت خویشم بگذارید یاران به میان من و آن مست مییید گر می‌کشد آن عربده کیشم بگذارید روزی که برید از ره این کشته عشقش آنچه از دو سه روز از همه پیشم بگذارید وحشی صفتم جامه‌ی سد پاره بدوزند چسبیده به زخم دل ریشم بگذارید