وحشی بافقی (غزلیات)/ز پیش دیده تا جانان من رفت

'

وحشی بافقی (غزلیات) (ز پیش دیده تا جانان من رفت) از وحشی بافقی

'

ز پیش دیده تا جانان من رفت تو پنداری که از تن جان من رفت اگر خود همره جانان نرفتم ولی فرسنگها افغان من رفت سر و سامان مجو از من چو رفتی تو چون رفتی سر و سامان من رفت چه دید از من که چون بر هم زدم چشم چو اشک از دیده‌ی گریان من رفت از آن پیچم به خود چون مار ، وحشی که گنج کلبه‌ی ویران من رفت