دیوان شمس/به کوی دل فرورفتم زمانی

'

دیوان شمس (غزلیات) (به کوی دل فرورفتم زمانی) از مولوی

'

به کوی دل فرورفتم زمانی		همی‌جستم ز حال دل نشانی
که تا چون است احوال دل من		که از وی در فغان دیدم جهانی
ز گفتار حکیمان بازجستم		به هر وادی و شهری داستانی
همه از دست دل فریاد کردند		فتادم زین حدیث اندر گمانی
ز عقل خود سفر کردم سوی دل		ندیدم هیچ خالی زو مکانی
میان عارف و معروف این دل		همی‌گردد به سان ترجمانی
خداوندان دل دانند دل چیست		چه داند قدر دل هر بی‌روانی
ز درگاه خدا یابی دل و بس		نیابی از فلانی و فلانی
نیابی دل جز از جبار عالم		شهید هر نشان و بی‌نشانی