سعدی (غزلیات)/نه دسترسی به یار دارم

'

سعدی (غزلیات) (نه دسترسی به یار دارم) از سعدی

'

نه دسترسی به یار دارم		نه طاقت انتظار دارم
هر جور که از تو بر من آید		از گردش روزگار دارم
در دل غم تو کنم خزینه		گر یک دل و گر هزار دارم
این خسته دلم چو موی باریک		از زلف تو یادگار دارم
من کانده تو کشیده باشم		اندوه زمانه خوار دارم
در آب دو دیده از تو غرقم		و امید لب و کنار دارم
دل بردی و تن زدی همین بود		من با تو بسی شمار دارم
دشنام همی‌دهی به سعدی		من با دو لب تو کار دارم