مثنوی معنوی/بیان آنک در توبه بازست
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | دفتر چهارم مثنوی (بیان آنک در توبه بازست) از مولوی |
' |
| هین مکن زین پس فراگیر احتراز | که ز بخشایش در توبهست باز | |
| توبه را از جانب مغرب دری | باز باشد تا قیامت بر وری | |
| تا ز مغرب بر زند سر آفتاب | باز باشد آن در از وی رو متاب | |
| هست جنت را ز رحمت هشت در | یک در توبهست زان هشت ای پسر | |
| آن همه گه باز باشد گه فراز | وآن در توبه نباشد جز که باز | |
| هین غنیمت دار در بازست زود | رخت آنجا کش به کوری حسود |