سیف فرغانی (غزلها)/چو هیچ می‌نکنی التفات با ما تو

'

سیف فرغانی (غزلها) (چو هیچ می‌نکنی التفات با ما تو) از سیف فرغانی

'

چو هیچ می‌نکنی التفات با ما تو		چه فایده است درین التفات ما با تو؟
برای چیست تکاپوی من به هر طرفی؟		چو در میانه مسافت همین منم تا تو
ز بس که خلعت عشق تو جان من پوشید		خیالم است که در جامه این منم یا تو
به چشم معنی چندان که باز می‌نگرم		ز روی نسبت ما قطره‌ایم و دریا تو
پس این تویی و منی در میانه چندان است		که قطره بحر ببیند تو ما شوی ما تو
ترا به بردن دلهای خلق معجزه‌ای است		که دلبران همه سحرند و دست بیضا تو
اجل به کشتن من قصد داشت، عشقت گفت		که این وظیفه از آن من است فرما تو
شب وصال دهان بر لبم نهادی و گفت		منم به لب شکر و طوطی شکرخا تو
بدان که هست تو را با دهان من نسبت		که در جهان به سخن می‌شوی هویدا تو
فدا کند پس ازین جان و دل به دست آرد		چو دید بنده که در دل همی کنی جا تو
ز فرقت تو چو مرده است سیف فرغانی		توی به وصل خود این مرده را مسیحا، تو!