انوری (غزلیات)/تا به کوی تو رهگذر دارم

'

انوری (غزلیات) (تا به کوی تو رهگذر دارم) از انوری

'

تا به کوی تو رهگذر دارم		کس نداند که من چه سر دارم
دل ربودی و قصد جان کردی		رسم و آیین تو ز بر دارم
داستانی ز غصه‌ی همه سال		قصه‌ی عمر جان شکر دارم
جز غم عاشقی ز بی سیمی		صد هزاران غم دگر دارم
عهد و پیمان شکسته‌ای بر هم		سر برآورده‌ای خبر دارم
هر غمی کز تو باشدم حقا		ای دو دیده به دیده بردارم