محتشم کاشانی (غزلیات)/من که از ادعیه خوانان دگر ممتازم

'

محتشم کاشانی (غزلیات) (من که از ادعیه خوانان دگر ممتازم) از محتشم کاشانی

'

من که از ادعیه خوانان دگر ممتازم		از دعای تو به مدح تو نمی‌پردازم
علم مدح تو بیضا علم افراختنی است		لیک من از عقبت ادعیه می‌افرازم
روزگاریست که بر دیده و بختت به دعا		بسته‌ام خواب و به بیداری خود می‌نازم
هست اقبال تو یاور که من ادعیه خوان		کار یک ساله به یک روزه دعا می‌سازم
خورد و خوابی که درو نیست گزیر آن سان را		من به آن هم ز دعای تو نمی‌پردازم
سرو را در جسدم تا رمقی هست ز جان		از برایت به فلک رخش دعا می‌تازم
بر سر لوح ثنا طرح دعا خوش طرحیست		خاصه طرحی که من از بهر تو می‌اندازم
محتشم تاب و توان باخته در دوستیت		من که بی‌تاب و توانم دل و جان می‌بازم