عهدنامه تحریم جنگ
Green: subsequent adherents
Light blue: territories of parties
Dark blue: League of Nations mandates administered by parties
عهدنامه تحریم جنگ[۱] عهدنامهای است که در ۲۷ اوت ۱۹۲۸ در پاریس بسته شد. این عهدنامه دربرگیرنده یک مقدمه و ۳ ماده میباشد. این عهدنامه به "عهدنامه بریان کلوگ" نیز شناخته شده است.
متن عهدنامه
نوشتار این عهدنامه جنگ را به عنوان ابزار سیاست تحریم میکند. کشورهای امضا کننده خود را پایبند کردند که اختلافات خود را با صلح و آرامش از میان بردارند. هرگونه حمله به کشور دیگر حق مردم آن کشور را زیر پا میگذارد. تنها می توان جنگید زمانی که نیاز به دفاع از کشور وجود دارد.
از این عهدنامه نمیتوان بیرون آمد و آن را شکست و برای زمان نامحدود اعتبار دارد.
ایده این عهدنامه را فرانک کلوگ، وزیر خارجهی امریکا و آریستید بریان، وزیر خارجهی فرانسه داشتند. این پیمان، جنگ را به عنوان وسیلهی حل کشمکشهای بینالمللی محکوم میکرد.
امضاکنندگان عهدنامه
یازده دولتی در آغاز این عهدنامه را امضا کردند بر این پایه اند: ایالات متحده امریکا، استرالیا، کانادا، چکسلواکی، آلمان، بریتانیا، هند، ایرلند، ایتالیا، نیوزیلند، آفریقای جنوبی.
در فوریه ۱۹۲۹ دولت شوروی و در ماه مارس ۱۹۲۹ بلژیک،فرانسه و لهستان و ۱۶ آپریل ۱۹۲۹ برابر با ۲۷ فروردین ۱۳۰۸ دولت ایران به نخستوزیری مهدی قلی خان هدایت در زمان سلطنت رضا شاه بزرگ به عهدنامه تحریم جنگ پیوست. در ماه آپریل ۱۹۲۹ ژاپن نیز این عهدنامه را امضا کرد. تا پایان سال ۱۹۲۹ چهل کشور دیگر این عهدنامه را به امضا رساندند.
امضاء کنندگان معاهده مزبور، جنگ را به عنوان وسیله تعقیب سیاست ملی در روابط با یکدیگر تحریم کرده و متعهد شدند که اختلافات خود را تنها با وسائل مسالمت آمیز حل و فصل نمایند.
مساله «تحریم جنگ» از دید حقوق بینالملل شایان توجه خاصی است، زیرا قبل از انعقاد میثاق پاریس، مبادرت به جنگ یکی از مظاهر استقلال و حاکمیت کشورها محسوب میشد و حتی جامعه ملل نیز جنگ را تحریم نکرده و فقط اقدام به آن را مبتنی بر شرایطی دانستهاست. اما متاسفانه این پیمان نتوانست مانع حمله ژاپن به منچوری و بندر پرل هاربر گردد.
نگاه کنید به
منابع
- ↑ Brian-Kellogg Pact