دیوان شمس/ایا دلی چو صبا ذوق صبحها دیده
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | دیوان شمس (غزلیات) (ایا دلی چو صبا ذوق صبحها دیده) از مولوی |
' |
| ایا دلی چو صبا ذوق صبحها دیده | ز دیده مست شدی یا ز ذوق نادیده | |
| گهی به بحر تحیر گهی به دامن کوه | کمر ببسته و در کوه کهربا دیده | |
| ورای دیده و دل صد دریچه بگشاده | برون ز چرخ و زمین رفته صد سما دیده | |
| چو جوششی و بخاری فتاد در دریا | ز لذت نظرش رست در قفا دیده | |
| چو موج موج درآمیخت چشم با دریا | عجب عجب که همه بحر گشت یا دیده | |
| به پیش دیده دو عالم چو دانه پیش خروس | چنین بود نظر پاک کبریادیده | |
| نه طالب است و نه مطلوب آن که در توحید | صفات طالب و مطلوب را جدا دیده | |
| اله را کی شناسد کسی که رست ز لا | ز لا کی رست بگو عاشق بلادیده | |
| رموز لیس و فی جبتی بدانسته | هزار بار من این جبه را قبا دیده | |
| دهان گشاد ضمیر و صلاح دین را گفت | تویی حیات من ای دیده خدادیده |