دیوان شمس/ای گشته دلت چو سنگ خاره
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | دیوان شمس (غزلیات) (ای گشته دلت چو سنگ خاره) از مولوی |
' |
| ای گشته دلت چو سنگ خاره | با خاره و سنگ چیست چاره | |
| با خاره چه چاره شیشهها را | جز آنک شوند پاره پاره | |
| زان میخندی چو صبح صادق | تا پیش تو جان دهد ستاره | |
| تا عشق کنار خویش بگشاد | اندیشه گریخت بر کناره | |
| چون صبر بدید آن هزیمت | او نیز بجست یک سواره | |
| شد صبر و خرد بماند سودا | میگرید و میکند حراره | |
| خلقی ز جدایی عصیرت | بر راه فتاده چون عصاره | |
| هر چند شدهست خون جگرشان | چستند در این ره و چه کاره | |
| بیگانه شدیم بهر این کار | با عقل و دل هزارکاره | |
| العشق حقیقه الاماره | و الشعر طباله الاماره | |
| احذر فامیرنا مغیر | کل سحر لدیه غاره | |
| اترک هذا وصف فراقا | تنشق لهوله العباره | |
| بگریخت امام ای مذن | خاموش فرورو از مناره |