دیوان شمس/ای دوش ز دست ما رهیده

'

دیوان شمس (غزلیات) (ای دوش ز دست ما رهیده) از مولوی

'

ای دوش ز دست ما رهیده		امشب نرهی به جان و دیده
در پنجه ماست دامن تو		ای دست در آستین کشیده
حیلت بگذار و آب و روغن		ماییم هریسه رسیده
چشم من و چشم تو حریفند		ای چشم ز چشم تو چریده
ای داده مرا شراب گلگون		گل از رخ زرد من دمیده
زلف چو رسن چو برفشاندی		از عشق چو چنبرم خمیده
رفتی و ز چشم من بریدی		خون آید لاشک از بریده
بر گرد خیال تو دوانیم		ای بر سر ما غمت دویده
بر روزن تو چرا نپرد		مرغی ز قفص به جان رهیده
خامش کردم که جمله عیبیم		ای با همه عیبمان خریده