دیوان شمس/یک قوصره پر دارم ز سخن

از مشروطه
نسخهٔ تاریخ ‏۱۲ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۱۸:۴۶ توسط Farhad (گفتگو | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخه جدیدتر← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات) (یک قوصره پر دارم ز سخن)
از مولوی
'


یک قوصره پر دارم ز سخن جان می‌شنود تو گوش مکن
دربند خودی زین سیر شدی گیری سر خود ای بی‌سر و بن
چون مستمعان جمله بروند گویم غم نو با یار کهن
کی سیر شود ماهی ز تری یا تشنه حق از علم لدن
گر سیر شدند این مستمعان جان می‌شنود از قرط اذن