دیوان شمس/کل عقل بوصلکم مدهش

'

دیوان شمس (غزلیات) (کل عقل بوصلکم مدهش) از مولوی

'

کل عقل بوصلکم مدهش		کل خد ببینکم مخدش
مست گشتم ز طعنه و لافش		دردیش خوشتر است یا صافش
بصر العقل من جلالتکم		مثل الترک عینه اخفش
کر شوم تا بلندتر گوید		هر که او دم زند ز اوصافش
شارب الخمر کیف لا یسکر		صاحب الحشر کیف لا ینعش
زان دمی کو دمید در عالم		گشت پرگل ز قاف تا قافش
مسکن الروح حول عزته		مسکن لیس فیه یستوحش
اندرآید سپهر تا زانو		چو کشد بوی مشک از نافش
من اتاه الی الخلود اتی		و انتهی من مکانه المرعش
جان برید از جهان و عذرش این		کالفتی یافتم ز ایلافش