دیوان شمس/شکست نرخ شکر را بتم به روی ترش

'

دیوان شمس (غزلیات) (شکست نرخ شکر را بتم به روی ترش) از مولوی

'

شکست نرخ شکر را بتم به روی ترش		چه باده‌هاست بتم را در آن کدوی ترش
به قاصد او ترشست و به جان شیرینش		که نیست در همه اجزاش تای موی ترش
هزار خمره سرکه عسل شدست از او		که هست دلبر شیرین دوای خوی ترش
زهای و هوی ترش‌های ماش خنده گرفت		حلاوت عجبی یافت‌های و هوی ترش
ترش چگونه نخندد به زیر لب چو شنید		که جوی شیر و شکر شد روان به سوی ترش
ربود سیل ویم دوش و خلق نعره زنان		میان جوی عسل چیست آن سبوی ترش
پریر یار مرا جست کان ترش رو کو		خمار نیست چرا بودش آرزوی ترش
شتاب و تیز همی‌رفت کو به کو پی من		چرا کند شکرقند جست و جوی ترش
گرفته طبله حلوا و بنده را جویان		که تا ز جایزه شیرین کند گلوی ترش
عجب نباشد اگر قصد او فنای منست		همیشه شیرین باشد یقین عدوی ترش
غلط مکن ترشی نی برای دفع توست		ز رشک چون تو شکاریست رنگ و بوی ترش
ز رشک جاه امیرست روترش دربان		ز رشک روی عروس است روی شوی ترش
هزار خانه چو زنبور پرعسل داری		به جان تو که گذر کن ز گفت و گوی ترش