عطار (عذر آوردن مرغان)/گفت شیخ مهنه را آن پیرزن
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | عطار (عذر آوردن مرغان) (گفت شیخ مهنه را آن پیرزن) از عطار |
' |
| گفت شیخ مهنه را آن پیرزن | دلخوشی را هین دعایی ده به من | |
| میکشیدم بیمرادی پیش ازین | مینیارم تاب اکنون بیش ازین | |
| گر دعای خوش دلی آموزیم | بیشک آن وردی بود هر روزیم | |
| شیخ گفتش مدتی شد روزگار | تا گرفتم من پس زانو حصار | |
| اینچ میخواهی، بسی بشتافتم | ذرهای نه دیدم و نه یافتم | |
| تا دوا ناید پدید این درد را | خوش دلی کی روی باشد مرد را |