مثنوی معنوی/طعنهی زاغ در دعوی هدهد
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | دفتر اول مثنوی (طعنهی زاغ در دعوی هدهد) از مولوی |
' |
| زاغ چون بشنود آمد از حسد | با سلیمان گفت کو کژ گفت و بد | |
| از ادب نبود به پیش شه مقال | خاصه خودلاف دروغین و محال | |
| گر مر او را این نظر بودی مدام | چون ندیدی زیر مشتی خاک دام | |
| چون گرفتار آمدی در دام او | چون قفص اندر شدی ناکام او | |
| پس سلیمان گفت ای هدهد رواست | کز تو در اول قدح این درد خاست | |
| چون نمایی مستی ای خورده تو دوغ | پیش من لافی زنی آنگه دروغ |