دیوان شمس/هر کی از حلقه ما جای دگر بگریزد

'

دیوان شمس (غزلیات) (هر کی از حلقه ما جای دگر بگریزد) از مولوی

'

هر کی از حلقه ما جای دگر بگریزد		همچنان باشد کز سمع و بصر بگریزد
زان خورد خون جگر عاشق زیرا شیر است		شیردل کی بود آن کو ز جگر بگریزد
دل چو طوطی بود و جور دلارام شکر		طوطیی دید کسی کو ز شکر بگریزد
پشه باشد که به هر باد مخالف برود		دزد شب باشد کز نور قمر بگریزد
هر سری را که خدا خیره و کالیوه کند		صدر جنت بهلد سوی سقر بگریزد
و آنک واقف بود از مرگ سوی مرگ گریخت		سوی ملک ابد و تاج و کمر بگریزد
چون قضا گفت فلانی به سفر خواهد مرد		آن کس از بیم اجل سوی سفر بگریزد
بس کن و صید مکن آنک نیرزد به شکار		که خیال شب و شب هم ز سحر بگریزد