دیوان شمس/اگر عالم همه پرخار باشد
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | دیوان شمس (غزلیات) (اگر عالم همه پرخار باشد) از مولوی |
' |
| اگر عالم همه پرخار باشد | دل عاشق همه گلزار باشد | |
| وگر بیکار گردد چرخ گردون | جهان عاشقان بر کار باشد | |
| همه غمگین شوند و جان عاشق | لطیف و خرم و عیار باشد | |
| به عاشق ده تو هر جا شمع مردهست | که او را صد هزار انوار باشد | |
| وگر تنهاست عاشق نیست تنها | که با معشوق پنهان یار باشد | |
| شراب عاشقان از سینه جوشد | حریف عشق در اسرار باشد | |
| به صد وعده نباشد عشق خرسند | که مکر دلبران بسیار باشد | |
| وگر بیمار بینی عاشقی را | نه شاهد بر سر بیمار باشد | |
| سوار عشق شو وز ره میندیش | که اسب عشق بس رهوار باشد | |
| به یک حمله تو را منزل رساند | اگر چه راه ناهموار باشد | |
| علف خواری نداند جان عاشق | که جان عاشقان خمار باشد | |
| ز شمس الدین تبریزی بیابی | دلی کو مست و بس هشیار باشد |