صائب تبریزی (غزلیات)/ای جهانی محو رویت، محو سیمای که‌ای؟

'

صائب تبریزی (غزلیات) (ای جهانی محو رویت، محو سیمای که‌ای؟) از صائب تبریزی

'

ای جهانی محو رویت، محو سیمای که‌ای؟		ای تماشاگاه عالم، در تماشای که‌ای؟
عالمی را روی دل در قبله‌ی ابروی توست		تو چنین حیران ابروی دلارای که‌ای؟
شمع و گل چون بلبل و پروانه شیدای تواند		ای بهار زندگی آخر تو شیدای که‌ای؟
چون دل عاشق نداری یک نفس یک‌جا قرار		سر به صحرا داده‌ی زلف چلیپای که‌ای؟
چشم می پوشی ز گلگشت خیابان بهشت		در کمین جلوه‌ی سرو دلارای که‌ای؟
نشکنی از چشمه‌ی کوثر خمار خویش را		از خمار آلودگان جام صهبای که‌ای؟