خاقانی (غزلیات)/ماه نو و صبح بین پیاله و باده

'

خاقانی (غزلیات) (ماه نو و صبح بین پیاله و باده) از خاقانی

'

ماه نو و صبح بین پیاله و باده		عکس شباهنگ بر پیاله فتاده
روز به شب کرده‌ای به تیرگی حال		شب به سحر کن به روشنایی باده
از پی آن تا حصار غم بگشایی		جام سوار آمدو قنینه پیاده
جعد نشان بر جبین ساده و بنشین		زخمه برآور که نیک جعدی و ساده
تشنه‌ی عیشی جز از مغان مستان آب		کاب مغان است داد عیش تو داده
بیش ز بازار می مخر که به بازار		هیچ میی نیست آب برننهاده
زر به بهای می جوینه مکن گم		آتش بسته مده به آب گشاده
می که دهی صاف ده چو آتش موسی		زو دم خاقانی آب خضر به زاده