عطار (غزلیات)/جانا دهنی چو پسته داری

'

عطار (غزلیات) (جانا دهنی چو پسته داری) از عطار

'

جانا دهنی چو پسته داری		در پسته گهر دو رسته داری
صد شور به پسته در فتاده است		زان قند که مغز پسته داری
قندیم فرست و مرهمی ساز		زین بیش مرا چه خسته داری
در هر سر موی زلف شستت		صد فتنه‌ی نانشسته داری
گفتی به درست عهد کردم		صد عهد چنین شکسته داری
در تاز و جهان بگیر کز حسن		صد ابلق تنگ بسته داری
یک گل ندهی ز رخ به عطار		وانگاه هزار دسته داری