عطار (غزلیات)/هر که درین دایره دوران کند
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | عطار (غزلیات) (هر که درین دایره دوران کند) از عطار |
' |
| هر که درین دایره دوران کند | نقطهی دل آینهی جان کند | |
| چون رخ جان ز آینه دل بدید | جان خود آئینهی جانان کند | |
| گر کند اندر رخ جانان نظر | شرط وی آن است که پنهان کند | |
| ور نظرش از نظر آگه بود | دور فتد از ره و تاوان کند | |
| گر همه یک مور ادب گوش داشت | رونق خود همچو سلیمان کند | |
| مرد ره آن است که در راه عشق | هرچه کند جمله به فرمان کند | |
| کی بود آن مرد گدا مرد آنک | عزم به خلوتگه سلطان کند | |
| کار تو آن است که پروانهوار | جان تو بر شمع سرافشان کند | |
| راست چو پروانه به سودای شمع | تیز برون تازد و جولان کند | |
| طاقت شمعش نبود خویش را | روی به شمع آرد و قربان کند | |
| عشق رخش بس که درین دایره | همچو من و همچو تو حیران کند | |
| زلف پریشانش به یک تار موی | جملهی اسلام پریشان کند | |
| لیک ز عکس رخ او ذرهای | بتکدهها جمله پر ایمان کند | |
| در غم عشقش دل عطار را | درد ز حد رفت چه درمان کند |