عطار (غزلیات)/تا زلف تو همچو مار میپیچد
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | عطار (غزلیات) (تا زلف تو همچو مار میپیچد) از عطار |
' |
| تا زلف تو همچو مار میپیچد | جان بی دل و بی قرار میپیچد | |
| دل بود بسی در انتظار تو | در هر پیچی هزار میپیچد | |
| زان میپیچم که تاج را چندین | زلف تو کمندوار میپیچد | |
| بس جان که ز پیچ حلقهی زلفت | در حلقهی بی شمار میپیچد | |
| بس دل که ز زلف تابدار تو | چو زلف تو تابدار میپیچد | |
| بس تن که ز بار عشق یک مویت | بی روی تو زیر دار میپیچد | |
| تو میگذری ز ناز بس فارغ | و او بر سر دار زار میپیچد | |
| هر دل که شکار زلف تو گردد | جان میدهد و چو مار میپیچد | |
| ترکانه و چست هندوی زلفت | بس نادره در شکار میپیچد | |
| هر دل که ز دام زلف تو بجهد | زان چهرهی چون نگار میپیچد | |
| چون میپیچد فرید بپذیرش | زیرا که به اضطرار میپیچد |