انوری (مقطعات)/روبهی می‌دوید از غم جان

'

انوری (مقطعات) (روبهی می‌دوید از غم جان) از انوری

'

روبهی می‌دوید از غم جان		روبه دیگرش بدید چنان
گفت خیرست بازگوی خبر		گفت خیرگیر می‌کند سلطان
گفت تو خر نی چه می‌ترسی		گفت آری ولیک آدمیان
می‌ندانند و فرق می‌نکنند		خر و روباهشان بود یکسان
زان همی ترسم ای برادر من		که چو خر برنهندمان پالان
خر ز روباه می‌بنشناسند		اینت کون خران و بی‌خبران