دیوان بیدل شیرازی/ بنیاد صبر و شکیب

طالع فیروز

بنیاد صبر و شکیب از بیدل شیرازی

کنگرۀ لامکان

دیوان بیدل شیرازی

ای زلف دلبر من دلدار قول شکنی		هم دام دین و دلی هم حرز جان و تنی
بر روی مه کلفی بر درج در صدفی		دل را همی کنفی جان را همی وطنی
در آتش نمرودش ریحان باغ خلیل		با آن رخ آتشبار تو راهنمای منی
زان رخ چه میطلبی مفتونش ار که نیی		گر راه دل نزدت دل زان چرا بکنی
خلقی اسیر تو تو خود اسیر کسان		شبگرد ره زدۀ فتّان مفتتنی
هر دم به شکل دگر آیی به پیش نظر		گه افعی سیهی گه نافۀ ختنی
همچون فرشته زند نور از دل تو بیرون		با آنکه تیره روان مانند اهرمنی
سر تا به پا شکنی پا تا به سر بنهی		دامی به ره گستری تا دل درو فکنی
داری به بند گران دلهای زار نوان		در گیر هر گرهی در زیر هر شکنی
این سان که جلوه کنی هر دم به پیش نظر		بنیاد صبر و شکیب از بیخ و بن بکنی
همچون مگسان نبرد بیدل ز بندت جان		چون عنکبوتان دام در هر کجا که تنی

***