دیوان بیدل شیرازی/ خنجر هلاکو

نقش نگین

خنجر هلاکو از بیدل شیرازی

'

دیوان بیدل شیرازی

تیر مژه و کمان ابرو		دام زلف و کمند گیسو
خون دل عالمی بریزند		هر جا که نهی بدین صفت رو
دل تا بری از جهان به یکبار		بس دام نهاده ای بهر سو
لعل لب جانفزات دل برد		وان تشنه هنوز بر لب جو
بر کافر اگر حرام کوثر		گرد لبش از چه خال هندو
ور زانکه شکر حلال باشد		منعم چه کند از آن دو لب او
من صید نگاه آهوانش		وین طرفه که شیر شکار آهو
این سنبل تر بود بر آذر		یا زلف چو سنبلش بر آن رو
در بادیه ای فکند عشقم		کافتاده کمیتم از تکاپو
دل زآهن و ترک چشم خونریز		سرپنجه قوی و سخت بازو
خون ریختن آن دو ترک مستش		آموخت ز خنجر هلاکو
بیدل ز فراق روی ماهش		از غم نهاده سر به زانو

***