دیوان بیدل شیرازی/بار سیب

نكته های دقیق

بار سیب از بیدل شیرازی

دولت رندان

دیوان بیدل شیرازی

غم نیست اگر جان رفت اندر غم جانانم		بر مقدمش افشاندم گر بود دو صد جانم
از دست غمش سهلست آمد به لب ار جانم		هر لحظه چو جان بخشد لعل لب جانانم
بس فتنه كه اندر دین زان نرگس فتانم		بس رخنه كه اندر دل زان ناوك مژگانم
دیدم چو سر آن زلف سرگشته و حیرانم		بستم به پریشان دل زان روی پریشانم
بر دیده ام ار آید صد تیر جفا در عشق		صادق نیم از رویت گر دیده بگردانم
بی صبح جمال تو هر شب كه به روز آرم		غم خیر شبی باشد چون شام صفهانم
با سرو قدت پست است هر سرو كه در بستان		با آن رخ چون گل خار گلهای گلستانم
هر شب كه تویی در بزم من شمع نمیسوزم		كز پرتو روی تو روز است شبستانم
بی يار بود گلخن گر گلشن فردوس است		بیدوست بود دوزخ گر روضۀ رضوانم
بار سیب درختانم خاطر نكشد دیگر		گر دست دهد از بخت آن سیب زنخدانم
لعل لب شیرینش هم چاشنيی جانست		صد حیف كه میباشد دور از لب و دندانم
تلخ است مذاق جان از دست تُرش رویان		شیرین سخنی باید زان پستۀ خندانم
گفتم كه ازین پس دل بیدل ندهم از دست		هندوی فسون سازش دل برد ز دستانم

***