دیوان بیدل شیرازی/سبز

غیر مرگ

سبز
از بیدل شیرازی

غرامت

فصل بهار است و موسم می ناب است		باده به فتوی عقل خور که ثواب است
زاهد خود بین که ترک باده همی گفت		بر در میخانه بین که مست و خراب است
بخت کسی در جهان نخفته که امروز		پای گلی با نگار خویش به خواب است
تا که شبابت بدل نگشت به پیری		عیش و طرب کن که کار عمر شتاب است
نقش نبندد به جز خیال تو در دل		تشنه تصور نکرد هر چه جز آب است
بیدل ازین پس به بزم ما ز چه آیی		موسم شادی و وقت عیش شباب است
کشت امیدم چگونه سبز نباشد		چون کف شاهنشه زمانه سحاب است
سرور ما را که با محیط جلالش		در عظمت هفتم آسمان چو حباب است

***

منوی ناوبری