نقل حدیث بیدل شیرازی

نیست عاشق که غم عشق نسازد شادش

دل مخوانش که خرابی نکند آبادش

حاصل از زندگی آنرا که به جز بندگیست

شرط انصاف نباشد که کنند آزادش

با وفای تو چه بیمم ز جفای دشمن

زندۀ دوست چه باک ار بکشد جلادش

خانه ای را که خرابیی دلی کرد آباد

سخت سست است بر اهل نظر بنیادش

به ز روی تو مصوّر نشود عاشق را

چه به خاطر گذراند که روی از یادش

کس ز صورت نبرد راه به معنی هرگز

باطن اهل دلی گر نکند امدادش

این حلاوت نه شکر راست خود این نقل حدیث

مگر آمیخته با شهد لبی قنّادش

بیدل و زندگی و دوریی از موکب شاه

آسمان بین که بود تا به چه حد بیدادش

در ویکی‌پدیا موجود است:

نقل حدیث بیدل شیرازی

M rastgar ‏۱ اوت ۲۰۱۱، ساعت ۰۷:۰۹ (UTC)