سخنرانی والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی در مرکز اتحادیه زنان جمهوری دمکراتیک خلق کره ۲۷ اردیبهشت ماه ۱۳۵۴
| کمیته ملی پیکار جهانی با بیسوادی | درگاه:والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی | هفته حمایت از خانوادههای بیسرپرست ۱ تا ۶ تیر ماه |
سخنرانی والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی در مرکز اتحادیه زنان جمهوری دمکراتیک خلق کره ۲۷ اردیبهشت ماه ۱۳۵۴
۲۷ اردیبهشت ماه ۱۳۵۴ همسر رئیس جمهوری دمکراتیک خلق کره، در اجتماع چند هزار نفری هموندان اتحادیه زنان این کشور، فعالیتهای والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی را در رهبری زنان ایران و همچنین نقش مؤثر معظملها را در دفاع از حقوق زن در سطح بینالمللی ستود. بانو کیم ایل سونگ همسر رئیس جمهوری از اینکه دستاورد مسافرت والاحضرت میان جامعه زنان دو کشور ایران و جمهوری خلق کره، رابطه دوستانهای آمیخته با حسن تفاهم ایجاد کرده است، ابراز خوشوقتی کرد. والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی که هم اکنون بطور رسمی از جمهوری دمکراتیک خلق کره بازدید میکنند، در مرکز اتحادیه زنان جمهوری دمکراتیک خلق کره حضور یافتند و از سوی همسر ریاست جمهوری خلق کره و هزاران تن از بانوان عالی رتبه «پیونگ یانگ» مورد پیشباز قرار گرفتند. والاحضرت در این مجمع بیانات مهمی ایراد کردند:
نقش زن در اجتماع
به عنوان رئیس سازمان زنان ایران، برای من موجب خوشوقتی بسیار است که اتحادیه زنان کره را مخاطب قرار دهم. گر چه تا امروز، این فرصت را نداشتهام که از نزدیک با اتحادیه شما آشنا شوم، لیکن توانستهام دورادور، فعالیت و کوششهای شما را در جهت اعتلای مقام زنان کره تحت رهبری فعالانه و مترقیانه پرزیدنت کیم ایل سونگ و خانم کیم سونگ ئی را دنبال کنم. در دنیایی که هنوز سنتها و طرز تلقیها مانع برخورداری زنان از برابری با مردان و مشارکت آنان در تلاشهای مربوط به توسعه میباشد، برای همه ما ضروری است که روحیه مبارزهجویانه و خستگیناپذیر خانم کونگ بونگ سوگ، بنیانگذار فقید نهضت آزادی اجتماعی زنان کره و مؤسس نخستین انجمن زنان این کشور را بخاطر داشته باشم. از آغاز این قرن، به هنگامی که زنان، متوجه نقش خود در اجتماع گردیدند و کوشیدند که اظهار وجود نمایند و حق خود را مطالبه کنند، ما شاهد تغییرات قابل ملاحظهای در قوانین بسیاری از ملتها بودهایم، اما بدبختانه به اثبات رسیده است که تغییر قوانین وضع شده خیلی آسانتر از تغییر آداب و رسوم ریشهدار است. برای حل مسائل فوقالعاده پیچیدهای که دنیای امروز با آن روبرو است، یک تغییر اصولی در این طرز تفکر و رسوم بدوی مورد احتیاج است.
تبعیض جنسی
همچنانکه از شعار سال بینالمللی زن که: «برابری، توسعه، صلح» است بر میآید، مسئله وضع زن در عصر ما نه تنها ناشی از نظام اجتماعی است، بلکه اثرات بسیار عمیقی نیز در زمینه اقتصادی دارد. بنابراین، موضوع تبعیض جنسی و مسائل ویژه مربوط به زنان نباید فقط در متن حقوق بشر باشد، بلکه باید درمورد توسعه اقتصادی نیز ملحوظ گردد. فیالواقع زنان در گذشته طبق روش معنی از کوششهایی که برای بوجود آوردن یک جامعه قابل قبول و هماهنگ به عمل میآمد کنار گذاشته شدند و فقط در این اواخر بود که مسئولان امور متوجه اهمیت اساسی نقشی که زنان باید در تلاشهای مربوط به توسعه ایفا کنند گردیدند. در کشورهایی که به سرعت رو به توسعه میروند، امر صنعتی شدن با چنان شتابی پیشرفت میکند که کمبود نیروی انسانی ماهر به صورت بزرگترین نقص آن درآمده است. زنان حداقل پنجاه درصد نیروی بالقوه کار را تشکیل میدهند و از مشارکت آنان در پیشرفت یک ملت نمیتوان صرفنظر کرد. همانطور که پرزیدنت کیم ایل سونگ به درستی خاطرنشان ساختند، حل مسئله زنان در جامعه برای پیشرفت ملت اهمیت دارد و فقط با بسیج این نیروی بالقوه عظیمی که زنان تشکیل میدهند امکان موفقیت در تلاشهای مربوط به توسعه وجود دارد. بالنتیجه، آنچه که همه دولتها، بالاخص دولتهای ممالک در حال توسعه باید مورد توجه قرار دهند این است که تنها راه مشارکت ثمربخش زنان در رفاه جامعه تأمین فرصتهای برابر در زمینه آموزش و تعلیمات حرفهای برای آنان است. از جمعیت زنان یک کشور که فاقد سواد و صلاحیت باشند، نمیتوان انتظار داشت که بخاطر نیل به سطح زندگی بالاتر تلاش کنند. در این زمینه با خوشوقتی به فعالیتهای جاری سازمان زنان ایران اشاره میکنم. علاوه بر برنامههای عادی تنظیم خانواده و خدمات مراکز رفاه و مشاوره قانونی که این سازمان برای زنان تأمین میکند، اخیراً یک برنامه آزمایشی پیکار با بیسوادی برای زنان مناطق روستایی را به مرحله اجرا درآورده است. در ایران هم اکنون برنامههای رسمی پیکار با بیسوادی انجام میشود، لیکن سازمان زنان ایران این ضرورت را احساس کرد که موجبات کسب مهارتهای فنی اساسی برای زنان روستانشین را که در زندگی روزمره آنان مفید خواهد بود فراهم سازد. گرچه این برنامه فقط به عنوان یکی آزمایش در یک منطقه روستایی اجرا شده، نتایج بسیار مطلوب و دلگرم کنندهای ببار آورده و ما شاهد و ناظر بودهایم که چگونه طی مدت یک سال نه تنها وضع زنان منطقه، بلکه همچنین شرایط زیست تمامی این جامعه روستایی بهبود یافته است. فعالیتهای سازمان زنان ایران خود حاکی از اهمیتی است که کشورهای ما به وضع زنان در اجتماعی که در حال تحول سریع است میدهند، اما گام برداشتن به سوی هدف برابری کامل بین مردان و زنان نباید منحصراً به عنوان وظیفه اساسی زنها تلقی شود. برای آنکه زنان از قید فراموشی و عدم فعالیت آزاد شوند مردها نیز باید خود را به همان اندازه در این امر موظف و سهیم بدانند. فقط از طریق همکاری در راه انجام این وظیفه است که مردان و زنان خواهند آموخت که در کوششهای مربوط به توسعه به نحوی موفقیتآمیز با هم کار کنند.