طریق ادب فخر شیرازی

منم که کعبۀ کوی تو سجده گاه منست

طواف درگه او کار سال و ماه منست

گرم گناه برون از حد است باکی نیست

که عفو و خلق کریم وی عذر خواه منست

ز ذلّ بندگی نفس هر که شد آزاد

اگر گدای سر کوست پادشاه منست

به هر چه حکم کند در وجود من فضل است

غنا و قدرت و علمش بر این گواه منست

سر ار فرود به شاهی نیاورم چه عجب

ز خاک درگه او افسر و کلاه منست

از آن زمان که شدم مقیم حضرت او

مقام پادشاهی دون پایگاه منست

بگو به شیخ مکن عرضه دین خود بر من

که غیر کیش محبت نه رسم و راه منست

عجب ز فخر که گفت اختیار اوست گنه

تو در طریق ادب کوش گو گناه منست

در ویکی‌پدیا موجود است:

طریق ادب فخر شیرازی

M rastgar ‏۱ اوت ۲۰۱۱، ساعت ۱۲:۱۴ (UTC)