عبید زاکانی (غزلیات)/گرم عنایت او در بروی بگشاید

از مشروطه
نسخهٔ تاریخ ‏۲ ژوئیهٔ ۲۰۰۸، ساعت ۱۲:۰۳ توسط PedramBot (گفتگو | مشارکت‌ها) (ورود خودکار مقاله)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخه جدیدتر← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' عبید زاکانی (غزلیات) (گرم عنایت او در بروی بگشاید)
از عبید زاکانی
'


گرم عنایت او در بروی بگشاید هزار دولتم از غیب روی بنماید نظر به گلشن روحانیون نیندازم سرم به پایه‌ی کروبیان فرو ناید وگر به حال پریشان ما کند نظری ز روی لطف بر احوال ما ببخشاید به پیش خاطرم ار کاینات عرضه کنند ز کبر دامن همت بدان نیالاید توان در آینه‌ی آن جمال جان دیدن گرش به صیقل توفیق زنگ بزداید ورم ز پیش براند به جور حکم اوراست پسند دوست بود هرچه دوست فرماید عبید را کرمش تا نوازشی نکند دلش ز غم نرهد خاطرش نیاساید