عطار (غزلیات)/هر نفسی شور عشق در دو جهان افکنی

'

عطار (غزلیات) (هر نفسی شور عشق در دو جهان افکنی) از عطار

'

هر نفسی شور عشق در دو جهان افکنی آتش سودای خویش در دل و جان افکنی جان و دل خسته را ز آرزوی خویشتن گه به خروش آوری گه به فغان افکنی گر به سر کوی خویش پرده‌ی عشاق را گل کنی از خاک و خون کار به جان افکنی گر بگشایی ز بند گوهر دریای عشق بی دل و جان صد هزار سر عیان افکنی هر نفسی روی خویش باز بپوشی به زلف تا دل عطار را در خفقان افکنی