برنامه عمرانی اول

از مشروطه
پرش به ناوبری پرش به جستجو
قوانین برنامه‌های عمرانی کشور مصوب مجلس شورای ملی تصمیم‌های مجلس

برنامه عمرانی اول

درگاه محمدرضا شاه پهلوی

ShahanshahvaMilkindustry.jpg ShahanshahvaEbtehaj.jpg

برنامه عمرانی اول[۱]

پیش از جنگ جهانی دوم رضا شاه بزرگ طرح‌ریزی یک برنامه درست برای رشد اقتصادی و اجتماعی ایران را در پیش داشتند و به فرمان رضا شاه بزرگ میهن‌پرست پروژه شورای اقتصادی بنیان گزارده شد. کوتاهی پس از برپایی شورای اقتصادی در شهریور ماه ۱۳۲۰ ارتش شوروی و بریتانیا، ایران را اشغال کردند[۲] در دوره جنگ جهانی دوم و اشغال ایران، به سبب هزینه‌های ارتش متفقین در ایران ، قوه خرید حارجی معتنابهی به فرم نقره و طلا و ارز به دست آورده و تنها در بانک مرکزی مسکو نزدیک به یازده تن شمش طلا و در همین اندازه طلا در بانک لندن به حساب بانک ملی ایران پس‌انداز شده بود که ارزش آنها با اندوخته‌های نقره و ارز به نرخ بین‌المللی سال ۱۳۲۵ نزدیک به ۵۸۰۰ میلیون ریال بعنی ۱۸،۵ برابر ارزش پس‌انداز ارزی ایران در سال ۱۳۱۹ و وجود چنان اندوخته سرشار ارزی بود که بار دیگر اندیشه بازسازی و گسترش و طرح برنامه عمرانی را نیرو بخشید.

احمد قوام در آغاز سال ۱۳۲۵ به دستور شاهنشاه برای ایجاد موازنه و تعادل میان پس‌انداز ارزی و وضع اقتصادی کشور دو کار پایه‌ایی انجام داد. نخست بهبود وضع کارخانجات دولتی که به دست رضا شاه بزرگ ساخته شده بودند و در درازای اشغال ایران به وسیله ارتش‌های شوروی و بریتانیا و امریکا از کار افتادند مانند کارخانه‌های بافندگی و قند وسیمان و غیره. دوم اینکه یک برنامه برای گسترش اقتصاد کشور.

برای بهبود وضع کارخانه‌های دولتی بانک صنعتی و معدن ایران بنیاد شد و همه سازمان‌های اقتصادی و یکان‌های صنعتی دولت، غیر ار صنعت نفت و انحصار دخانیات و راه‌آهن دولتی و سیلوها، در سیستم بانک صنعتی و معدن ایران یک جا شد و برای ساماندهی و نوشتن برنامه گسترش اقتصادی هیاتی به نام کمیته برنامه بنیان شد تا بر پایه برنامه وزارتخانه‌ها، برای هفت سال آینده یک برنامه پوششی گردآوری و نوشته شود . کمیته برنامه پس از کنکاش (مشاوره) و بررسی یک برنامه ۶۲ میلیارد ریالی نگاشت و چون توانایی مالی کشور برای اجرای آن برنامه بسنده نمی کرد، اعضای کمیته برآن شدند که با گرفتن وام خارجی، بخشی از پول و اعتبارهای مورد نیاز برای انجام برنامه هفت ساله اول را فراهم آورند. دولت ایران با بانک بین‌المللی توسعه و ترمیم[۳] تماس گرفت و بانک بین‌المللی برای بررسی درخواست وام ایران، از دولت خواست که پروژه ها و برنامه های خود را به بانک بدهند.

بدین سبب پنج روز پس از نجات آذربایجان، در روز ۲۶ آذر ۱۳۲۶ قراردادی میان دولت ایران و شرکت موریس کنودسن برای نوشتن ریز پروژه ها و ساماندهی برنامه هفت ساله اول بسته شد. شرکت موریس کنودسن آغاز به بررسی در نیازمندی ها برای بازسازی کشور کرد و در تابستان ۱۳۲۶ گزارشی با فرنام "برنامه توسعه و عمران ایران" به دولت ایران داد. ولی از آنجا که گستره برنامه سازمان داده شده در گزارش شرکت از چهارچوب توانایی های مالی دولت بیشتر بود یک برنامه فرجامین به نام "برنامه هفت ساله اول" به وسیله کارشناسان ایرانی بر پایه پژوهش ها و بررسی های شرکت موریسن کنودسن به روی کاغذ آمد. این برنامه هفت ساله بر پایه خورند مالی و نیروی انسانی ایران از ۶۲ میلیارد ریال به ۲۱ میلیارد ریال کاهش یافت و پیشنهاد آن از سوی دولت ابراهیم حکیمی که در روز ۶ دی ماه ۱۳۲۶ روی کار آمده بود به مجلس شورای ملی داده شد. و روز اول بهمن ماه به تصویب مجلس شورای ملی رسید.

قوانین برنامه عمرانی اول ۱۳۲۷ - ۱۳۳۳

نگاه کنید به

منبع