دیوان شمس/یک قوصره پر دارم ز سخن

'

دیوان شمس (غزلیات) (یک قوصره پر دارم ز سخن) از مولوی

'

یک قوصره پر دارم ز سخن جان می‌شنود تو گوش مکن دربند خودی زین سیر شدی گیری سر خود ای بی‌سر و بن چون مستمعان جمله بروند گویم غم نو با یار کهن کی سیر شود ماهی ز تری یا تشنه حق از علم لدن گر سیر شدند این مستمعان جان می‌شنود از قرط اذن