الگو:نوشتار برگزیده

از مشروطه
نسخهٔ تاریخ ‏۷ مارس ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۵۸ توسط Bellavista1 (گفتگو | مشارکت‌ها) (اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام)
پرش به ناوبری پرش به جستجو


شاهنشاه در میان خانواده جانباختگان ارتش ۱۳۴۰
شاهنشاه در جشن جاوید ۱۳۴۱
شاهنشاه بر سینه فرزند یکی از جانباختگان مدال جاوید می‌نشانند ۱۳۴۴

جشن جاوید ۲۰ اسفند ماه - جشن جاوید یکی از کهن‌ترین جشن‌های ایرانی است که پدران ما هر سال یک بار به نشان ارج نهادن به ایرانیایی که در راه آزادی و استقلال سرزمین آریایی خود جان باخته بودند برپا می‌نمودند و والاترین بزرگداشت و احترام را به جای آورده و نام جانباختگان را می‌بردند. جشن جاوید از هخامنشیان بر جای مانده است، این آیین دیرین، از سال ۱۳۲۰ خورشیدی که شبانه کشور ایران از سوی ارتش شوروی و بریتانیا بمباران و اشغال شد، به فرمان اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی آریامهر در روز ۲۰ اسفند ماه برپا می‌شود. آرمان برگزاری این آیین، بزرگداشت روان پاک سربازان از خودگذشته در راه نگاهبانی از دیهیم شاهنشاهی ایران و استقلال کشور و آبروی ملی است. در این روز بازماندگان این راد مردان و راد بانوان، کسانی که سرپرست خود را از دست داده‌اند و در این گیتی پر آشوب تنها مانده‌اند، گرد هم می‌آیند تا از آنان دلجویی شود. از ۲۲ بهمن ماه سال ۲۵۳۷ شاهنشاهی، که ایران از سوی تروریست‌های اسلامی و مزدوران شرق و غرب اشغال شد، جشن جاوید دیگر برگزار نشد. به جای آن، پیوسته هزاران تن از سران و بلندپایگان کشوری و لشکری و ایرانیان نژاده از سوی رژیم غیرقانونی اسلامی چیره شده بر کشور ایران تا به امروز تیرباران و یا به دار آویخته می‌شوند. یاد جانباختگان در راه میهن راه گرامی بداریم و هر سال در روز ۲۰ اسفند ماه جشن جاوید را به یاد این بزرگ بانوان و مردان ایران، در سایه اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی و نیاکانمان جشن بگیریم.

شهنشاها بلند آوازه کردی نام ایران را / که گشتی چون پدر از مهر، فرزند شهیدان را

توکردی شاد از تدبیر خود روح نیاکان را / که از غم وارهاندی جمله دل‌های پریشان را

نوازش کردی از مهر خداوندی یتیمان را / بدین آزادگی جاوید نامت باد در دوران

۲۰ اسفند ماه ۱۳۵۰ جشن جاوید در پیشگاه اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی شاهنشاه آریامهر در باشگاه افسران و با بودن والاحضرت شاهپور غلامرضا پهلوی، والاحضرت عبدالرضا پهلوی، امیرعباس هویدا نخست وزیر، رییس مجلس سنا، رییس مجلس شورای ملی، وزیر دربار شاهنشاهی، رییس هیات مدیره و مدیر عامل شرکت ملی نفت ایران، شماری از وزیران، رییس کل تشریفات شاهنشاهی، فرماندهان نیروهای مسلح ارتش شاهنشاهی و ژنرال آجودان شاهنشاهی و شماری از بلندپایگان کشوری و لشکری برگزار شد. ارتشبد غلامرضا ازهاری رییس ستاد بزرگ ارتشتاران پس از سپاسگزاری از بودن شاهنشاه آریامهر در این جشن کهن، سخنانی درباره این آیین جاوید به آگاهی همایونی رسانید:

پیوند ناگسستنی و رابطه قلبی کلیه مردم این کشور، به ویژه سربازان نیروهای مسلح شاهنشاهی با شاهنشاه آریامهر، آن چنان استوار و صمیمانه است که همگی افسران و افراد نیروهای مسلح شاهنشاهی فرمانده تاجدار خود را تا سر حد پرستش گرامی داشته و همواره آماده برای جانبازی و فداکاری می‌باشند. ما سربازان شاهنشاه را قبله گاه امید و دلسوز و حامی خود می‌دانیم و سرافرازیم که چه در زمان حیات و چه پس از مرگ، همواره خود و خانواده مان از فروغ مهر و عطوفت و مراحم شاهانه برخوردار می‌باشیم. نیروهای مسلح شاهنشاهی در سالی که گذشت ۲۹ افسر جان باخته در راه انجام وظیفه داشته است. ما افسران، درجه داران و سربازان نیروهای مسلح شاهنشاهی، در این آیین به روان پاک درود فرستاده و سوگند یاد می‌کنیم رهرو راهی باشیم که این آزاد مردان رفته‌اند.

پس از گزارش ارتشبد ازهاری و یک دقیقه خاموش ماندن برای آرامش روان جان باختگان و درگذشتگان، سرود جانبازان خوانده شد. شاهنشاه آریامهر پشت میز بزرگی که نشان‌ها و فرمان‌ها بر روی آن قرارداشت رفتند، و مانند همیشه نام یک یک جان باختگان را خواندند و بازمانده درجه یک وی به کنار میز می‌رفت. در این آیین نام پسر سپهبد فرسیو نخستین نامی بود که خوانده شد. شاهنشاه نشان جاوید را به سینه وی زدند و او دوباره آرام به جای خود بازگشت. در روز ۱۸ فروردین ماه ۱۳۵۰ سه تن از چریک‌های فدایی خلق با مسلسل و کوکتل مولوتف به خودروی سپهبد فرسیو یورش بردند و سپهبد را به مسلسل بستند. در پایان جشن جاوید بازماندگان جان باختگان سرافراز شدند که از نزدیک با شاهنشاه گفتگو کنند.

آخرین جشن جاوید در ایران در سال ۲۵۳۶ شاهنشاهی در پیشگاه اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی آریامهر برگزار شد. جشن جاوید را گرامی داریم و همه جانباختگان در راه ایران و همه افسران دلیری که به دست رژیم اسلامی و به کارگردانی کنفدراسیون دانشجویان خارج از کشور همان تروریست‌های دست پرورده یاسر عرفات و معمر قذافی تیرباران شدند را به یاد آوریم - روانشان شاد - پاینده ایران