شورای عالی رفاه اجتماعی

از مشروطه
پرش به ناوبری پرش به جستجو


۲۰ آبان ماه ۱۳۵۴ در پیشگاه علیاحضرت شهبانو نشست شورای عالی رفاه اجتماعی با بودن دکتر مجیدی، امیرقاسم معینی، پروفسور پویان و صدقیانی در کاخ نیاوران برگزار شد. در این نشست نخست گزارش فعالیت‌های انجام شده و پیش‌بینی‌های لازم در مورد برنامه‌های آتی رفاهی با آینده‌نگری‌های ویژه به آگاهی شهبانو رسید و درباره جنبه‌های گوناگون رفاهی در سطح مملکت بحث و گفتگو شد. علیاحضرت شهبانو با دادن اوامر مؤکد در زمینه‌های مختلف رفاهی بیاناتی ابراز فرمودند:

مسئله مهم در امر رفاه اجتماعی مشارکت مردم در به ثمر رساندن برنامه‌های اجرایی و پیش‌بینی شده است. متأسفانه در کشور ما آنطور که باید توجه و دقت لازم برای جلوگیری از حیف و میل شدن منابع و تولیدات ملی وجود ندارد و عامه مردم باید علاوه بر مشارکت در امر پیشبرد برنامه‌های رفاه اجتماعی، خود را ملزم به صرفه‌جویی در تمام شئون زندگی بنمایند و از هدر دادن نیروهای موجود در جامعه، چه به صورت مصرف غیر ضروری آب و برق و بنزین و غیره و چه به صورت اسراف مواد غذایی بپرهیزند. شهبانو اضافه کردند که انجام برنامه‌های رفاه اجتماعی تنها مسئولیت دولت نیست. امیدوارم فرد فرد مردم به وظیفه مذهبی، وجدانی، اجتماعی و اقتصادی خود در این زمنیه واقف باشند. در شرایط امروزه کشور ما که حداکثر توجه به رفاه مردم و شرایط کار و زندگی گروه‌ها منجمله کارگران و بطور کلی حقوق و دستمزد بگیران می‌شود، با در نظر گرفتن امتیازات رفاهی قابل توجهی که نصیب نیروی کار کشور شده و خواهد شد، نباید الزامات ملی و مصالح عمومی فراموش شود. هرگاه مزد و حقوق بیشتر منتج به کارآئی بهتر شدن نتیجه کار و تلاش افراد نشود، هزینه تولید کالا و عرضه خدمات به حدی بالا خواهد رفت که اقتصاد و اجتماع ما را با مشکلات بسیار مواجه خواهد کرد.

وظیفه ما است که آگاه و بیدار باشیم و با توجه به مسئولیتی که در مقابل نسل‌های آینده داریم و با شرایطی که امروز در کشور ما وجود دارد، هر فرد، اعم از کارگر و کشاورز یا کارمند در مقابل مزد و حقوق افزون‌تر و برخورداری از رفاه بیشتر به فکر تولید بهتر و بیشتر نیز باشد و در مقابل این امتیازات احساس مسئولیت و خدمت بیشتر نموده و سطح کارایی خود را بالا ببرد بطوری که زمینه را برای گام‌های بعدی آماده نماید. مدیران ما در تمام بخش‌های اقتصادی مملکت باید توجه داشته باشند که مدیریت قوی‌تر و بهتر آن است که همگام با تلاش کارگران و کارمندان واحدهای اقتصادی سطح بهره‌وری را بالا برده و سلامت اقتصاد و اجتماع را تضمین نمایند.