الگو:نوشتار برگزیده: تفاوت میان نسخهها
Bellavista (گفتگو | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Bellavista (گفتگو | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
<onlyinclude> | <onlyinclude> | ||
* | * | ||
[[پرونده: | [[پرونده:Guadeloupe Carter Schmidt Callaghan Giscardestaing1979.jpg|thumb|left|240px|کنفرانس گوادالوپ: جیمی کارتر - هلموت اشمیت - کالاهان - ژیسکاردستن]] | ||
''' | '''کنفرانس گوادالوپ''' از روز ۴ ژانویه ۱۹۷۹ تا ۷ ژانویه ۱۹۷۹ در جزیره گوادالوپ که بخشی از کشور فرانسه در کارایب میباشد، به فراخوان پرزیدنت فرانسه والری ژیسکاردستن برگزار شد. در کنفرانس گودالوپ به میزبانی والری ژیسکاردستن، پرزیدنت امریکا جیمی کارتر، نخست وزیر انگلیس جیمز کالاهان و صدراعظم آلمان هلموت اشمیت فراخوانده شده بودند. کنفرانس گوادالوپ زمانی برگزار شد که نزدیک به یک سال از آشوبهای تروریستها در سراسر کشور ایران میگذشت. این حملههای تروریستی واکنش به تصمیم شاهنشاه درباره "فضای باز سیاسی" انجام یافت و به اعتصابهای همگانی، شکستن و آتش زدن سینماها، بانکها، سازمانهای دولتی، یورش به پلیس و ارتش کشیده شد. این حملههای تروریستی در ایران نه با سیاست حقوق بشر جمشید آموزگار نخستوزیر و نه با پذیرفتن درخواستهای اسلامیستها از سوی دولت جعفر شریف امامی نخستوزیر و نه با دعوت به آشتی و روش مسالمتآمیز ارتشبد ازهاری و نه با بانگ رسای اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی شاهنشاه ایران به بیدار کردن عِرق ملی ایرانیان برای پدافند از کشور ایران کنترل نشد. پلیتیک رهبر این ترورها و تروریستها روح الله خمینی از همان آغاز برای سرنگونی حکومت مشروطه ایران و برپا ساختن حکومت اسلامی تمرکز داشت. ...'''[[کنفرانس گوادالوپ|این نوشتار را بخوانید]]''' | ||
</onlyinclude> | </onlyinclude> | ||
[[رده:مشروطه:صفحه اصلی]] | [[رده:مشروطه:صفحه اصلی]] | ||
نسخهٔ ۱۳ ژانویهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۱۲:۴۴
کنفرانس گوادالوپ از روز ۴ ژانویه ۱۹۷۹ تا ۷ ژانویه ۱۹۷۹ در جزیره گوادالوپ که بخشی از کشور فرانسه در کارایب میباشد، به فراخوان پرزیدنت فرانسه والری ژیسکاردستن برگزار شد. در کنفرانس گودالوپ به میزبانی والری ژیسکاردستن، پرزیدنت امریکا جیمی کارتر، نخست وزیر انگلیس جیمز کالاهان و صدراعظم آلمان هلموت اشمیت فراخوانده شده بودند. کنفرانس گوادالوپ زمانی برگزار شد که نزدیک به یک سال از آشوبهای تروریستها در سراسر کشور ایران میگذشت. این حملههای تروریستی واکنش به تصمیم شاهنشاه درباره "فضای باز سیاسی" انجام یافت و به اعتصابهای همگانی، شکستن و آتش زدن سینماها، بانکها، سازمانهای دولتی، یورش به پلیس و ارتش کشیده شد. این حملههای تروریستی در ایران نه با سیاست حقوق بشر جمشید آموزگار نخستوزیر و نه با پذیرفتن درخواستهای اسلامیستها از سوی دولت جعفر شریف امامی نخستوزیر و نه با دعوت به آشتی و روش مسالمتآمیز ارتشبد ازهاری و نه با بانگ رسای اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی شاهنشاه ایران به بیدار کردن عِرق ملی ایرانیان برای پدافند از کشور ایران کنترل نشد. پلیتیک رهبر این ترورها و تروریستها روح الله خمینی از همان آغاز برای سرنگونی حکومت مشروطه ایران و برپا ساختن حکومت اسلامی تمرکز داشت. ...این نوشتار را بخوانید