قانون تشکیل وزارت امور اقتصادی و دارایی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
(اصلاح ارقام) |
||
| خط ۸: | خط ۸: | ||
'''قانون تشکیل وزارت امور اقتصادی و دارایی''' – مصوب ۱۶ تیر ۱۳۵۳ مجلس شورای ملی و ۲۴ تیر ۱۳۵۳ مجلس سنا – این قانون در تاریخ ۳۰ تیر ۱۳۵۳ به توشیح محمدرضا شاه پهلوی رسید.<ref>[[مجلس شورای ملی مجموعه قوانین دوره قانونگذاری بیست و سوم]] - ۹ شهریور ۱۳۵۰ تا ۱۶ شهریور ۱۳۵۴ - جلد دوازدهم - ص. ۶۱۷۴</ref> | '''قانون تشکیل وزارت امور اقتصادی و دارایی''' – مصوب ۱۶ تیر ۱۳۵۳ مجلس شورای ملی و ۲۴ تیر ۱۳۵۳ مجلس سنا – این قانون در تاریخ ۳۰ تیر ۱۳۵۳ به توشیح محمدرضا شاه پهلوی رسید.<ref>[[مجلس شورای ملی مجموعه قوانین دوره قانونگذاری بیست و سوم]] - ۹ شهریور ۱۳۵۰ تا ۱۶ شهریور ۱۳۵۴ - جلد دوازدهم - ص. ۶۱۷۴</ref> | ||
ماده ۱ - به منظور تنظیم سیاستهای اقتصادی و مالی کشور و ایجاد هماهنگی در امور | |||
مالی و اجرای برنامه سیاستهای مالی و تنظیم و اجرای برنامه همکاریهای اقتصادی و | |||
سرمایهگذاریهای مشترک با کشورهای خارجی وزارت امور اقتصادی و امور دارایی تشکیل | |||
میشود. | |||
ماده ۲ - کلیه وظائف، اختیارات، مسئولیتهای وزیر و وزارت دارایی، سازمان، | |||
کارکنان، اعتبارات، دارایی و تعهدات وزارت دارایی به وزیر و وزارتامور اقتصادی و | |||
دارایی واگذار میشود. | |||
ماده ۳ - وظایف، اختیارات وزیر و وزارت اقتصاد، سازمان، کارکنان، اعتبارات، | |||
دارایی و تعهدات وزارت اقتصاد در مرکز و واحدهای استانی وشهرستانی با توجه به | |||
هدفهای قانونی وزارت امور اقتصادی و دارایی و وزارت صنایع و معادن و وزارت | |||
بازرگانی طرف شش ماه از تاریخ تصویب اینقانون بین وزارت امور اقتصادی و دارایی، | |||
وزارت صنایع و معادن و وزارت بازرگانی تقسیم میشود. در مورد وظایف و اختیارات | |||
وزیر و وزارت اقتصادمندرج در سایر قوانین و مقررات مملکتی نیز به همین ترتیب عمل | |||
خواهد شد. | |||
ماده ۴ - عضویت وزرای اقتصاد و دارایی در هیأتهای امناء و مجامع عمومی شرکتها و | |||
سازمانهای دولتی و شوراهای قانونی و با توجه به این قانونو قوانین تشکیل وزارت | |||
صنایع و معادن و وزارت بازرگانی به پیشنهاد وزیر امور اقتصادی و دارایی با تصویب | |||
هیأت وزیران حسب مورد به عهده یکی ازوزرای امور اقتصادی و دارایی یا وزیر صنایع و | |||
معادن و یا وزیر بازرگانی واگذار میشود. | |||
ماده ۵ - مرکز جلب و حمایت سرمایههای خارجی با نام سازمان سرمایهگذاری و کمکهای | |||
اقتصادی و فنی ایران وابسته به وزارت امور اقتصادی ودارایی خواهد بود. | |||
کلیه امور مربوط به سرمایهگذاریهای خارجی در ایران و سرمایهگذاریهای ایران در | |||
خارج و همچنین کمکهای اقتصادی و فنی به کشورهای خارجی دراین سازمان متمرکز | |||
میشود. | |||
تبصره ۱ - وزارت امور اقتصادی و دارایی مکلف است ظرف شش ماه از تاریخ تصویب این | |||
قانون اساسنامه سازمان سرمایهگذاری و کمکهایاقتصادی و فنی ایران را تهیه و با | |||
تأیید سازمان امور اداری و استخدامی کشور برای تصویب کمیسیونهای مربوط مجلسین | |||
تقدیم نماید. | |||
تبصره ۲ - سازمان میتواند در اجرای وظائف قانونی خود مؤسسات یا شرکتهای مالی و | |||
بازرگانی تأسیس و اساسنامه مربوط به مؤسسات وشرکتهای مزبور را پس از تأیید سازمان | |||
امور اداری و استخدامی کشور برای تصویب به کمیسیونهای مربوط مجلسین تقدیم نماید. | |||
ماده ۶ - وزارت امور اقتصادی و دارایی سازمان تفصیلی خود را بر اساس تبصره ۲ ماده | |||
۸ قانون استخدام کشوری تهیه نموده، پس از تأیید سازمانامور اداری و استخدامی کشور | |||
به موقع به اجراء میگذارد. | |||
قانون فوق مشتمل بر شش ماده و دو تبصره پس از تصویب مجلس شورای ملی در جلسه روز | |||
یکشنبه ۱۶ تیر ماه ۱۳۵۳ در جلسه فوقالعاده روزدوشنبه بیست و چهارم تیر ماه یک | |||
هزار و سیصد و پنجاه و سه شمسی به تصویب مجلس سنا رسید. | |||
رییس مجلس سنا - '''جعفر شریفامامی''' | |||
== منبع == | == منبع == | ||
<references/> | <references/> | ||
[[رده:مجلس شورای ملی قوانین دوره قانونگذاری بیست و سوم - ۹ شهریور ۱۳۵۰ تا ۱۶ شهریور ۱۳۵۴]] | [[رده:مجلس شورای ملی قوانین دوره قانونگذاری بیست و سوم - ۹ شهریور ۱۳۵۰ تا ۱۶ شهریور ۱۳۵۴]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ مهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۹:۳۰
| مجلس شورای ملی مذاکرات دوره قانونگذاری بیست و سوم | تصمیمهای مجلس | اساسنامههای مصوب مجلس شورای ملی |
| نمایندگان مجلس شورای ملی دوره قانونگذاری بیست و سوم |
قانون تشکیل وزارت امور اقتصادی و دارایی – مصوب ۱۶ تیر ۱۳۵۳ مجلس شورای ملی و ۲۴ تیر ۱۳۵۳ مجلس سنا – این قانون در تاریخ ۳۰ تیر ۱۳۵۳ به توشیح محمدرضا شاه پهلوی رسید.[۱]
ماده ۱ - به منظور تنظیم سیاستهای اقتصادی و مالی کشور و ایجاد هماهنگی در امور مالی و اجرای برنامه سیاستهای مالی و تنظیم و اجرای برنامه همکاریهای اقتصادی و سرمایهگذاریهای مشترک با کشورهای خارجی وزارت امور اقتصادی و امور دارایی تشکیل میشود.
ماده ۲ - کلیه وظائف، اختیارات، مسئولیتهای وزیر و وزارت دارایی، سازمان، کارکنان، اعتبارات، دارایی و تعهدات وزارت دارایی به وزیر و وزارتامور اقتصادی و دارایی واگذار میشود.
ماده ۳ - وظایف، اختیارات وزیر و وزارت اقتصاد، سازمان، کارکنان، اعتبارات، دارایی و تعهدات وزارت اقتصاد در مرکز و واحدهای استانی وشهرستانی با توجه به هدفهای قانونی وزارت امور اقتصادی و دارایی و وزارت صنایع و معادن و وزارت بازرگانی طرف شش ماه از تاریخ تصویب اینقانون بین وزارت امور اقتصادی و دارایی، وزارت صنایع و معادن و وزارت بازرگانی تقسیم میشود. در مورد وظایف و اختیارات وزیر و وزارت اقتصادمندرج در سایر قوانین و مقررات مملکتی نیز به همین ترتیب عمل خواهد شد.
ماده ۴ - عضویت وزرای اقتصاد و دارایی در هیأتهای امناء و مجامع عمومی شرکتها و سازمانهای دولتی و شوراهای قانونی و با توجه به این قانونو قوانین تشکیل وزارت صنایع و معادن و وزارت بازرگانی به پیشنهاد وزیر امور اقتصادی و دارایی با تصویب هیأت وزیران حسب مورد به عهده یکی ازوزرای امور اقتصادی و دارایی یا وزیر صنایع و معادن و یا وزیر بازرگانی واگذار میشود.
ماده ۵ - مرکز جلب و حمایت سرمایههای خارجی با نام سازمان سرمایهگذاری و کمکهای اقتصادی و فنی ایران وابسته به وزارت امور اقتصادی ودارایی خواهد بود.
کلیه امور مربوط به سرمایهگذاریهای خارجی در ایران و سرمایهگذاریهای ایران در خارج و همچنین کمکهای اقتصادی و فنی به کشورهای خارجی دراین سازمان متمرکز میشود.
تبصره ۱ - وزارت امور اقتصادی و دارایی مکلف است ظرف شش ماه از تاریخ تصویب این قانون اساسنامه سازمان سرمایهگذاری و کمکهایاقتصادی و فنی ایران را تهیه و با تأیید سازمان امور اداری و استخدامی کشور برای تصویب کمیسیونهای مربوط مجلسین تقدیم نماید.
تبصره ۲ - سازمان میتواند در اجرای وظائف قانونی خود مؤسسات یا شرکتهای مالی و بازرگانی تأسیس و اساسنامه مربوط به مؤسسات وشرکتهای مزبور را پس از تأیید سازمان امور اداری و استخدامی کشور برای تصویب به کمیسیونهای مربوط مجلسین تقدیم نماید.
ماده ۶ - وزارت امور اقتصادی و دارایی سازمان تفصیلی خود را بر اساس تبصره ۲ ماده ۸ قانون استخدام کشوری تهیه نموده، پس از تأیید سازمانامور اداری و استخدامی کشور به موقع به اجراء میگذارد.
قانون فوق مشتمل بر شش ماده و دو تبصره پس از تصویب مجلس شورای ملی در جلسه روز یکشنبه ۱۶ تیر ماه ۱۳۵۳ در جلسه فوقالعاده روزدوشنبه بیست و چهارم تیر ماه یک هزار و سیصد و پنجاه و سه شمسی به تصویب مجلس سنا رسید.
رییس مجلس سنا - جعفر شریفامامی
منبع
- ↑ مجلس شورای ملی مجموعه قوانین دوره قانونگذاری بیست و سوم - ۹ شهریور ۱۳۵۰ تا ۱۶ شهریور ۱۳۵۴ - جلد دوازدهم - ص. ۶۱۷۴