قانون اجازه پرداخت تفاوت خرج ایاب و ذهاب صاحبمنصبان بحری ایتالیایی و اعتبار برای خرج منزل و اتومبیل و مسافرت آنها: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{سرصفحه پروژه | |||
| عنوان = [[تصمیمهای مجلس]] | |||
[[مجلس شورای ملی مجموعه قوانین دوره قانونگذاری هفتم]] | |||
| قسمت = | |||
| قبلی =[[مجلس شورای ملی مذاکرات دوره قانونگذاری هفتم]] | |||
| بعدی =[[قوانین بنیان ایران نوین مصوب مجلس شورای ملی]] | |||
| یادداشت =[[نمایندگان مجلس شورای ملی دوره قانونگذاری هفتم]] }} | |||
'''قانون اجازه پرداخت تفاوت خرج ایاب و ذهاب صاحبمنصبان بحری ایتالیایی و اعتبار برای خرج منزل و اتومبیل ومسافرت آنها''' - مصوب ۲۰ آذر ماه ۱۳۰۷ | '''قانون اجازه پرداخت تفاوت خرج ایاب و ذهاب صاحبمنصبان بحری ایتالیایی و اعتبار برای خرج منزل و اتومبیل ومسافرت آنها''' - مصوب ۲۰ آذر ماه ۱۳۰۷ | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۴:۴۱
| مجلس شورای ملی مذاکرات دوره قانونگذاری هفتم | تصمیمهای مجلس | قوانین بنیان ایران نوین مصوب مجلس شورای ملی |
| نمایندگان مجلس شورای ملی دوره قانونگذاری هفتم |
قانون اجازه پرداخت تفاوت خرج ایاب و ذهاب صاحبمنصبان بحری ایتالیایی و اعتبار برای خرج منزل و اتومبیل ومسافرت آنها - مصوب ۲۰ آذر ماه ۱۳۰۷
ماده واحده - مجلس شورای ملی به دولت اجازه میدهد خرج ایاب و ذهاب هر یک از دو نفر متخصص ایتالیایی را که به موجب ماده دوم قانون۲۹ اسفند ۱۳۰۶ استخدام شدهاند در عوض چهار صد تومان که کافی نیست ششصد تومان مقرر و تفاوت آن را از بابت خرج آمدن به ایران از اعتباردویست تومان مصوبه در ماده (۱) قانون مزبور محسوب دارد. ایضاً برای پرداخت خرج منزل و اتومبیل و خرج سفر دو نفر متخصص مزبور در حوزه مأموریت خودشان (سواحل جنوب) وزارت مالیه مجاز استمعادل صدی ده از حقوق کنتراتی آنها را هرساله به مشارالیها بپردازد و برای اعتبار این خرج در سال اول مبلغ یک هزار و چهار صد و پنجاه تومان ازمحل دویست هزار تومان مذکوره فوق به وزارت مالیه اعتبار داده میشود.
این قانون که مشتمل بر یک مادهاست در جلسه بیستم آذر ماه یک هزار و سیصد و هفت شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رییس مجلس شورای ملی - دادگر