قانون مایهکوبی عمومی و اجباری: تفاوت میان نسخهها
Bellavista (گفتگو | مشارکتها) (ابرابزار) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
ماده یکم - وزارت بهداری مجاز است برای پیشگیری و مبارزه بر ضد امراض همه گیر در | {{سرصفحه پروژه | ||
مواقع لازمه و نقاطی را که مقتضی بداند مایهکوبی عمومیو اجباری را اعلان نماید. | | عنوان = [[تصمیمهای مجلس]] | ||
و همچنین وزارت بهداری مجاز است در مواقع شیوع بیماریهای واگیر و همه گیر مبتلایان | [[مجلس شورای ملی مجموعه قوانین دوره قانونگذاری سیزدهم]] | ||
را اجباراً منفرد و در بیمارستانهایمربوطه بستری و تحت معالجه قرار دهد و نیز | | قسمت = | ||
وزارت بهداری مجاز است منازل بیماران فوق را مطابق اصول فنی ضد عفونی نموده و | | قبلی =[[مجلس شورای ملی مذاکرات دوره قانونگذاری سیزدهم]] | ||
| بعدی =[[قوانین و قراردادهای بینالمللی مصوب مجلس شورای ملی]] | |||
| یادداشت =[[نمایندگان مجلس شورای ملی دوره قانونگذاری سیزدهم]] }} | |||
'''قانون مایهکوبی عمومی و اجباری''' - مصوب سوم مهر ماه ۱۳۲۲ | |||
ماده یکم - وزارت بهداری مجاز است برای پیشگیری و مبارزه بر ضد امراض همه گیر در مواقع لازمه و نقاطی را که مقتضی بداند مایهکوبی عمومیو اجباری را اعلان نماید.و همچنین وزارت بهداری مجاز است در مواقع شیوع بیماریهای واگیر و همه گیر مبتلایان را اجباراً منفرد و در بیمارستانهایمربوطه بستری و تحت معالجه قرار دهد و نیز وزارت بهداری مجاز است منازل بیماران فوق را مطابق اصول فنی ضد عفونی نموده و | |||
صاحبان منازلباید با مأمورین بهداری در این باب مساعدت و همکاری نمایند. | صاحبان منازلباید با مأمورین بهداری در این باب مساعدت و همکاری نمایند. | ||
ماده سوم - متخلفین از این قانون طبق ماده ۲۲ قانون طرز جلوگیری از بیماریهای | ماده دوم - در نقاطی که به موجب ماده یکم مایهکوبی عمومی و اجباری از طرف وزارت بهداری اعلان میشود عموم ساکنین مکلف هستندمایهکوبی نمایند. | ||
آمیزشی و واگیر مصوب خرداد ۱۳۲۰ مورد تعقیب و مجازاتخواهند شد. | |||
ماده چهارم - آییننامه اجرای این قانون از طرف وزارت بهداری تدوین و پس از تصویب | تبصره - مایهکوبی عمومی و اجباری مجانی است و هیچگونه تحمیلی به اهالی نخواهد گردید. | ||
هیأت وزیران به موقع اجرا گذارده میشود. | |||
این قانون که مشتمل بر چهار مادهاست در جلسه سوم مهر ماه یک هزار و سیصد و بیست | ماده سوم - متخلفین از این قانون طبق ماده ۲۲ قانون طرز جلوگیری از بیماریهای آمیزشی و واگیر مصوب خرداد ۱۳۲۰ مورد تعقیب و مجازاتخواهند شد. | ||
و دو به تصویب مجلس شورای ملی رسید. | |||
رییس مجلس شورای ملی - حسن اسفندیاری | ماده چهارم - آییننامه اجرای این قانون از طرف وزارت بهداری تدوین و پس از تصویب هیأت وزیران به موقع اجرا گذارده میشود. | ||
این قانون که مشتمل بر چهار مادهاست در جلسه سوم مهر ماه یک هزار و سیصد و بیست و دو به تصویب مجلس شورای ملی رسید. | |||
رییس مجلس شورای ملی - '''حسن اسفندیاری''' | |||
[[رده:مجلس شورای ملی قوانین دوره قانونگذاری سیزدهم - ۲۲ آبان ۱۳۲۰ تا ۳۰ آبان ۱۳۲۲]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۸ ژوئن ۲۰۱۲، ساعت ۲۰:۵۰
| مجلس شورای ملی مذاکرات دوره قانونگذاری سیزدهم | تصمیمهای مجلس | قوانین و قراردادهای بینالمللی مصوب مجلس شورای ملی |
| نمایندگان مجلس شورای ملی دوره قانونگذاری سیزدهم |
قانون مایهکوبی عمومی و اجباری - مصوب سوم مهر ماه ۱۳۲۲
ماده یکم - وزارت بهداری مجاز است برای پیشگیری و مبارزه بر ضد امراض همه گیر در مواقع لازمه و نقاطی را که مقتضی بداند مایهکوبی عمومیو اجباری را اعلان نماید.و همچنین وزارت بهداری مجاز است در مواقع شیوع بیماریهای واگیر و همه گیر مبتلایان را اجباراً منفرد و در بیمارستانهایمربوطه بستری و تحت معالجه قرار دهد و نیز وزارت بهداری مجاز است منازل بیماران فوق را مطابق اصول فنی ضد عفونی نموده و صاحبان منازلباید با مأمورین بهداری در این باب مساعدت و همکاری نمایند.
ماده دوم - در نقاطی که به موجب ماده یکم مایهکوبی عمومی و اجباری از طرف وزارت بهداری اعلان میشود عموم ساکنین مکلف هستندمایهکوبی نمایند.
تبصره - مایهکوبی عمومی و اجباری مجانی است و هیچگونه تحمیلی به اهالی نخواهد گردید.
ماده سوم - متخلفین از این قانون طبق ماده ۲۲ قانون طرز جلوگیری از بیماریهای آمیزشی و واگیر مصوب خرداد ۱۳۲۰ مورد تعقیب و مجازاتخواهند شد.
ماده چهارم - آییننامه اجرای این قانون از طرف وزارت بهداری تدوین و پس از تصویب هیأت وزیران به موقع اجرا گذارده میشود.
این قانون که مشتمل بر چهار مادهاست در جلسه سوم مهر ماه یک هزار و سیصد و بیست و دو به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رییس مجلس شورای ملی - حسن اسفندیاری