عهدنامه تحریم جنگ: تفاوت میان نسخهها
Bellavista (گفتگو | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Bellavista (گفتگو | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[File:Kellogg Briand Pact countries.png| | [[File:Kellogg Briand Pact countries.png|left|thumb|Dark green: original signatories <br> Green: subsequent adherents<br />Light blue: territories of parties <br> Dark blue: [[League of Nations mandate]]s administered by parties]] | ||
'''عهدنامه تحریم جنگ'''<ref>Brian-Kellogg Pact</ref> عهدنامهای است که در ۲۷ اوت ۱۹۲۸ در پاریس بسته شد. این عهدنامه دربرگیرنده یک مقدمه و ۳ ماده میباشد. این عهدنامه به '''"عهدنامه بریان کلوگ"''' نیز شناخته شده است. | '''عهدنامه تحریم جنگ'''<ref>Brian-Kellogg Pact</ref> عهدنامهای است که در ۲۷ اوت ۱۹۲۸ در پاریس بسته شد. این عهدنامه دربرگیرنده یک مقدمه و ۳ ماده میباشد. این عهدنامه به '''"عهدنامه بریان کلوگ"''' نیز شناخته شده است. | ||
== متن عهدنامه == | == متن عهدنامه == | ||
نوشتار این عهدنامه جنگ را به عنوان ابزار سیاست تحریم میکند. کشورهای امضا کننده خود را پایبند کردند که اختلافات خود را با صلح و آرامش از میان بردارند. هرگونه حمله به کشور دیگر حق مردم آن کشور را زیر پا میگذارد. تنها می توان جنگید زمانی که نیاز به دفاع از کشور وجود دارد. | نوشتار این عهدنامه جنگ را به عنوان ابزار سیاست تحریم میکند. کشورهای امضا کننده خود را پایبند کردند که اختلافات خود را با صلح و آرامش از میان بردارند. هرگونه حمله به کشور دیگر حق مردم آن کشور را زیر پا میگذارد. تنها می توان جنگید زمانی که نیاز به دفاع از کشور وجود دارد. عهدنامه تحریم جنگ، جنگ را به عنوان وسیله تعقیب سیاست ملی در روابط با یکدیگر تحریم کرده است و کشورهای عضو را متعهد می کند که ناسازگاری های خود را تنها با سازش و خوشرفتاری از میان بردارند. پس از امضای عهدنامه تحریم کشور امضاکننده دیگر نمی تواند از این عهدنامه بیرون آید و عهدنامه برای زمان نامحدود اعتبار دارد. | ||
از این عهدنامه | |||
ایده این عهدنامه را فرانک کلوگ، وزیر خارجهی امریکا و آریستید بریان، وزیر خارجهی فرانسه داشتند. این پیمان، جنگ را به عنوان وسیلهی حل کشمکشهای بینالمللی محکوم میکرد. | ایده این عهدنامه را فرانک کلوگ، وزیر خارجهی امریکا و آریستید بریان، وزیر خارجهی فرانسه داشتند. این پیمان، جنگ را به عنوان وسیلهی حل کشمکشهای بینالمللی محکوم میکرد. | ||
نسخهٔ ۲۴ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۱۲:۳۶
Green: subsequent adherents
Light blue: territories of parties
Dark blue: League of Nations mandates administered by parties
عهدنامه تحریم جنگ[۱] عهدنامهای است که در ۲۷ اوت ۱۹۲۸ در پاریس بسته شد. این عهدنامه دربرگیرنده یک مقدمه و ۳ ماده میباشد. این عهدنامه به "عهدنامه بریان کلوگ" نیز شناخته شده است.
متن عهدنامه
نوشتار این عهدنامه جنگ را به عنوان ابزار سیاست تحریم میکند. کشورهای امضا کننده خود را پایبند کردند که اختلافات خود را با صلح و آرامش از میان بردارند. هرگونه حمله به کشور دیگر حق مردم آن کشور را زیر پا میگذارد. تنها می توان جنگید زمانی که نیاز به دفاع از کشور وجود دارد. عهدنامه تحریم جنگ، جنگ را به عنوان وسیله تعقیب سیاست ملی در روابط با یکدیگر تحریم کرده است و کشورهای عضو را متعهد می کند که ناسازگاری های خود را تنها با سازش و خوشرفتاری از میان بردارند. پس از امضای عهدنامه تحریم کشور امضاکننده دیگر نمی تواند از این عهدنامه بیرون آید و عهدنامه برای زمان نامحدود اعتبار دارد.
ایده این عهدنامه را فرانک کلوگ، وزیر خارجهی امریکا و آریستید بریان، وزیر خارجهی فرانسه داشتند. این پیمان، جنگ را به عنوان وسیلهی حل کشمکشهای بینالمللی محکوم میکرد.
امضاکنندگان عهدنامه
یازده دولتی در آغاز این عهدنامه را امضا کردند بر این پایه اند: ایالات متحده امریکا، استرالیا، کانادا، چکسلواکی، آلمان، بریتانیا، هند، ایرلند، ایتالیا، نیوزیلند، آفریقای جنوبی.
در فوریه ۱۹۲۹ دولت شوروی و در ماه مارس ۱۹۲۹ بلژیک،فرانسه و لهستان و ۱۶ آپریل ۱۹۲۹ برابر با ۲۷ فروردین ۱۳۰۸ دولت ایران به نخستوزیری مهدی قلی خان هدایت در زمان سلطنت رضا شاه بزرگ به عهدنامه تحریم جنگ پیوست. در ماه آپریل ۱۹۲۹ ژاپن نیز این عهدنامه را امضا کرد. تا پایان سال ۱۹۲۹ چهل کشور دیگر این عهدنامه را به امضا رساندند.
نگاه کنید به
منبع
- ↑ Brian-Kellogg Pact