دیوان شمس/طوبی لمن آواه سر فاده

'

دیوان شمس (غزلیات) (طوبی لمن آواه سر فاده) از مولوی

'

طوبی لمن آواه سر فاده		سکن الفاد بعشقه و وداده
نفس الکریم کمریم و فاده		شبه المسیح و صدره کمهاده
اذن الفاد لکی یبوح بسره		شرح الصدور کرامه لعباده
رحم القلوب بفتح‌ها و فتوح‌ها		قهر النفوس سیاسه لجهاده
کشف الغطاء و لا انتظار و لا نسا		فرح السعید تانسا بعتاده
عشقوا لرأیه ربهم و تعلقوا		و العرش یخضع حالهم بعماده
و صلوا الی نظر الحبیب بفضله		و الحق ارشدهم بحسن رشاده
القوم معشوقون فی اوصافهم		و الحق عاشقهم علی افراده
حار العقول به عاشقیه تحیرا		کیف العقول به معشقیه فناده
لا تنکرن و لا تکن متصرفا		بالعقل فی هذا و خف لکیاده
فالامر اعظم من تصرف حکمنا		و الود بالجبار من اعقاده
ملک البصیره من ممالک شیخنا		یعطی و یمنع ما یشا بمراده
ما غاب من قلبی شعاشع خده		لا تشمتوا بصدوده و بعاده
شمس المصیف اذا نی بغروبه		ما غاب حر الشمس من عباده
تبریز جل به شمس دین سیدی		ما اکرم المولی بکثر رماده