دیوان شمس/من اشتر مست شهریارم: تفاوت میان نسخه‌ها

از مشروطه
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جز (clean up using AWB)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۷: خط ۷:
| یادداشت =
| یادداشت =
}}
}}
{{شعر}}
{{ب|من اشتر مست شهریارم|آن خایم کز گلو برآرم}}
{{ب|من اشتر مست شهریارم|آن خایم کز گلو برآرم}}
{{ب|چون گلبن روی اوست خویم|اشکوفه من بود نثارم}}
{{ب|چون گلبن روی اوست خویم|اشکوفه من بود نثارم}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۷ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۴:۴۴

' دیوان شمس (غزلیات) (من اشتر مست شهریارم)
از مولوی
'


من اشتر مست شهریارم آن خایم کز گلو برآرم
چون گلبن روی اوست خویم اشکوفه من بود نثارم
چون بحر اگر ترش کنم رو پرگوهر و در بود کنارم
گر یار وصال ما نجوید با عشق وصال یار غارم
خواری که به پیش خلق عار است آن عار شده‌ست افتخارم
باد منطق برون کن از لنج کز باد نطق در این غبارم