دیوان شمس/اگر تو نیستی در عاشقی خام: تفاوت میان نسخه‌ها

از مشروطه
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(ورود خودکار مقاله)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۷: خط ۷:
| یادداشت =
| یادداشت =
}}
}}
{{شعر}}
{{ب|اگر تو نیستی در عاشقی خام|بیا مگریز از یاران بدنام}}
{{ب|اگر تو نیستی در عاشقی خام|بیا مگریز از یاران بدنام}}
{{ب|تو آن مرغی که میل دانه داری|نباشد در جهان یک دانه بی‌دام}}
{{ب|تو آن مرغی که میل دانه داری|نباشد در جهان یک دانه بی‌دام}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۸:۵۹

' دیوان شمس (غزلیات) (اگر تو نیستی در عاشقی خام)
از مولوی
'


اگر تو نیستی در عاشقی خام بیا مگریز از یاران بدنام
تو آن مرغی که میل دانه داری نباشد در جهان یک دانه بی‌دام
مکن ناموس و با قلاش بنشین که پیش عاشقان چه خاص و چه عام
اگر ناموس راه تو بگیرد بکش او را و خونش را بیاشام
که این سودا هزاران ناز دارد مکن ناز و بکش ناز و بیارام
حریفا اندر آتش صبر می کن که آتش آب می گردد به ایام
نشان ده راه خمخانه که مستم که دادم من جهانی را به یک جام
برادر کوی قلاشان کدام است اگر در بسته باشد رفتم از بام
به پیش پیر میخانه بمیرم زهی مرگ و زهی برگ و سرانجام