دیوان شمس/به شکرخنده اگر می‌ببرد جان رسدش

'

دیوان شمس (غزلیات) (به شکرخنده اگر می‌ببرد جان رسدش) از مولوی

'

به شکرخنده اگر می‌ببرد جان رسدش		وگر از غمزه جادو برد ایمان رسدش
لشکر دیو و پری جمله به فرمان ویند		با چنین عز و شرف ملک سلیمان رسدش
صد هزاران دل یعقوب حزین زنده بدوست		کر و فر شرف یوسف کنعان رسدش
لب عیسی صفتش مرده به دم زنده کند		گر پرد با پر جان جانب کیوان رسدش
نوح وقتیست که عشق ابدی کشتی اوست		گر جهان زیر و زبر کرد به طوفان رسدش
عشق او گرد برانگیخت ز دریای عدم		ید بیضا و عصایی شده ثعبان رسدش
جملگی تشنه دلان قوت از او می‌یابند		با چنین لقمه دهی شهرت لقمان رسدش