حافظ (غزلیات)/ای آفتاب آینه دار جمال تو

'

حافظ (غزلیات) (ای آفتاب آینه دار جمال تو) از حافظ

'

ای آفتاب آینه دار جمال تو		مشک سیاه مجمره گردان خال تو
صحن سرای دیده بشستم ولی چه سود		کاین گوشه نیست درخور خیل خیال تو
در اوج ناز و نعمتی ای پادشاه حسن		یا رب مباد تا به قیامت زوال تو
مطبوعتر ز نقش تو صورت نبست باز		طغرانویس ابروی مشکین مثال تو
در چین زلفش ای دل مسکین چگونه‌ای		کشفته گفت باد صبا شرح حال تو
برخاست بوی گل ز در آشتی درآی		ای نوبهار ما رخ فرخنده فال تو
تا آسمان ز حلقه به گوشان ما شود		کو عشوه‌ای ز ابروی همچون هلال تو
تا پیش بخت بازروم تهنیت کنان		کو مژده‌ای ز مقدم عید وصال تو
این نقطه سیاه که آمد مدار نور		عکسیست در حدیقه بینش ز خال تو
در پیش شاه عرض کدامین جفا کنم		شرح نیازمندی خود یا ملال تو
حافظ در این کمند سر سرکشان بسیست		سودای کج مپز که نباشد مجال تو